Libya/Trablus'tan yazıyorum bu defa da sizlere.. Afrika'nın Akdeniz'e kıyısı olan nadir şehirlerinden birinden... Yılların Osmanlı'nın mirasını silemediği, İtalyan sömürgesinin benliğini yok edemediği bir başkentten..

Karşımda Akdeniz var şu an.. Fakat biraz daha farklı bir Akdeniz.. Kuzeye dönük çünkü yüzüm akdenizi seyrederken.. Yani bir nevi sizlere dönük.. Hava sanıldığı kadar sıcak da değil.. Hatta üşüyorum bile.. Uçak, çöle iniyormuş gibi geldi ilk başta, pencere kenarındaydım her zaman ki gibi.. Her taraf sarıydı.. Sonsuz kum tanesi.. Fakat merkeze gelince işler değişti..

Benzinin litresinin 15 cent olduğu bir yer burası.. 3 dolarlık Türkiye fiyatını duyunca dudakları uçukluyor Libyalıların.. Zira taksiyle bir yerden bir yere gitmek 2-3 Dinar yani YTL.. Taksimetre falan yok.. Dinarın değeri ise YTL ile neredeyse aynı.. Adam akşama kadar ancak kazanıyor 10-15 litre Türkiye benzinini...

Yurtdışında olup da ezan sesini duymak da bir diğer ilginç nokta.. Aksan biraz değişik de olsa insanı güvende hissettiriyor.. Bu güven doğal olarak yemeklere de yansıyor.. Domuz etliydi, alkollüydü derdi yok.. Zaten bu 5,5 milyon nüfuslu ülkeye alkol sokmak da, 1,8 milyon kilometrekare sınırları dahilinde alkol tüketmek de yasak.. Nüfusun yarısı Trablus’da.. Libya’lılar için Trablus, Ecnebiler için Tripoli burası... Osmanlı için ise Trablusgarp..

Güzel oteller var şehirde.. Şu an balkonunda; gözlerim Akdeniz’i izlerken, parmaklarımın klavyenin üstünde dolaştığı El-Mahary oteli de bunlardan birisi.. Ülkede pek birşeyin standardı olmadığı gibi otellerin de pek bir standardı yok.. 5 yıldız adı altında wireless interneti dahi paralı olan bir otel burası.. Evet temizliği, rahatlığı 5 yıldız belki ama felsefe?

Bu Osmanlı toprağının en güzel tarafı ise, gökyüzünün rengi... Garip bir mavisi var akşamlarının, insanı alıp uzaklara götüren.. Kötü tarafı ise kırmızısı, yeşili yok.. Şöförlerle göz göze gelmek gerekiyor, karşıdan karşıya geçmek için..

İnsanı zorluyor İngilizce’nin yaygın olmaması.. Yine de selamunaleyküm diyip girince dükkana, anlıyor esnaf derdini ve cevap veriyor dili döndüğünce.. Atatürk’e rahmet okuyorsun, arap alfabesiyle yazılmış tabelalara bakınca.. Bir çok kelime Türkçe’yle benzer, ama okuyabilene arap harflerinden...

Bir zamanlar buralarda atalarının yaşadığını, savaştığını düşünmek... Ve tekrar düşünmek, geçmişe bağlanmanın ayağımıza vuracağı prangaları... Melez çocuklara göz kırpmak, beyaz babalarının ve siyah annelerinin bakışlarından gizli... Belki de Afrika’ da üşümek, Trablus’ da bir akşam demek...