"Spor öldürür, yemekler güldürür"...

1985 yılında doğduğumdan beri herşeye muhalifim.

Biraz da sinsi.

Önceliklerim vardır her zaman.

Yoğunlaşmam yeterli, gerisi teferruat.

Geleceği düşünmem...

Mottom: Carpe Diem

Her yeni "gezi", yeni bir "insan" eklemiyorsa hayatıma,

Gezmedim sayarım!

Her yeni "mekan" bir "tat" bırakmıyorsa damağımda,

Yok sayarım!

Görmek için değil, tanımak için gezerim.

Yaşamak için yemem, "yemek" için yaşarım.

Patron ısrar edene kadar hiç yazı denemem olmadi, sıkılırım yazmaktan diye düşünürdüm ama öyle değilmiş...

Bu sebeple teşekkür borçluyum Patron'a :)

Severim hayatı, alışverişi, hayvanları, gülmeyi ve tabiki gezmeyi... Hayatım ayrıntıdan ibaret olduğu için gittiğim her yeri incelerim. Şimdi de gidip beğendiğim yerleri sizinle paylaşıcam. Sevgiyle kalin...

Çok gezen mi bilir, çok okuyan mı? Benim bu soruya cevabım yok !!!

Ama "Gezmeyi mi daha çok seversin okumayı mı?" sorusuna cevabım : Kesinlikle gezmek :)
Patron seni seviyoruz. Biz kaç kişi miyiz? Ben,keyfim ve kahyası...

Üçümüz de Gezdim.Net için elimizden gelen gayreti göstereceğiz. Benim açımdan sıkıntı yok da keyfim ve kahyasını ikna etmek biraz zor oluyor.:)

Bulunduğum yer, mekan ve zamandan gayet mutlu ve bir o kadar doyumsuz şahsına münhasır bir varlığımdır.

Bazen hayalperest, bazen de realist... Dengesizlik, ölçü birimleriyle yorumlanamayacak derecede hatsafada...

Özümde fazla insancıl ve özverili, 2 güzel söze hemen kanabilen, uyanık olmaya çalışıp saflığı kimseye kaptırmayan biriyim...

Gezme, görme, öğrenme ve şimdide Patron sayesinde anlatma meraklısı oldum. Bana göre bütün eylemlerin en değerlisi insanın kendini tanımak için sarfettiği çaba olsa gerek. Dış dünyayı tanıma serüvenimizin, kendi iç dünyamızda da yeni kapılar, yeni ufuklar açtığı muhakkak.

Ufuk açıcı yazılarda buluşmak dileğiyle...

İnsansız adalet olmaz,

Adaletsiz insan olur mu?

Olur, olmaz olur mu?

Ama olmaz olsun...

Tembelimdir; üniversiteyi bayağı çok senelerde bitirdim. Beceriksizimdir; yaptığım yemekler boş arazideki kedilere kalır . Patavatsızımdır; babamın pantolonuna ilk yorumum ‘seni bastıbacak gösterdi’ olmuştu.

Peki burada ne işim mi var? Farklı diyarları gezme aşkı, oraların kültürünü anlama ve orayla bütünleşebilme hevesi. Bizler Cemal Gülas yada Özcan Yüksek değiliz. Zaten tek rakibimiz de onlar..

Site diyince kooperatif sanıp girdim.

Amacım; toplumsal yaralara parmak basarken politik ihtiyacların yaratılan yeni paradigmayla örtüşüp örtüşmediğini tartışmak ve yazıların anafikrinde bu gereksinimlere kinayeli dokunuşlarda bulunmak falan değil!

Uydur kaydır bişiler yazayım. "Maksat muhabbet ossun, gönüller hoş ossun" düşüncesinde, bariz yurdum insanı yorumlar yapacam...